düşlerimde küçük bir parıltı

-
Batan güneş kadar umutsuz, ışıldayacak olan ay kadar heyecanlıyım. Renklerimi siyaha boyarken, üstü çizilmiş bir cümle kadar da yalnızım. Penceremin açıldığı gökyüzü kadar sevinçliyim, karanlığımın bolluğu kadar da hüzünlüyüm. Ben tezatın temsiliyim. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk ve Gurur | Film Yorumu

-
Resim
 Anlamadığım bir sebepten ötürü hem kitabın hem de kitaptan uyarlanmış filminin ismi Türkçeye "Aşk ve Gurur" şeklinde geçtiğinden, ülkemizde genelde böyle bilindiğinden ben de başlığa bu şekilde yazdım. Ama hemen eklemeliyim ki orjinal ismi "Gurur ve Önyargı" şeklindedir ve İş Bankası Kültür Yayınları kitabın ismini böyle basmıştır. Bu isim karmaşasından açıkçası rahatsız oldum. Ben kitabı Gurur ve Önyargı adıyla okumuştum ve zaten kitabın ana fikri bu isim üzerindeydi. Mr.Darcy'nin gururu ve Elizabeth Bennet'ın önyargısı. Filmini dün akşam üçüncü defa izledikten sonra burada mutlaka bu filme ve kitaba yer vermem gerektiğini düşündüm. Gurur ve Önyargı hem kitabıyla hem filmiyle o kadar içten bir hikaye ki... Benim kadar çok seveni olduğunu biliyorum. Bu beğeni yazar Jane Austen'ın başarısı. 1813 yılında yayımlanan bu roman halen bizlerin kalbini ısıtıyorsa bu gerçekten büyük bir başarı.  Kızlarını bir an önce evlendirmek isteyen Mrs.Bennet, çoğu olaya te...
Devamı

Kitaplara dönüş

-
Resim
Bugün 1 Ağustos. Yeni bir ayın, yeni bir zamanın başlangıcı. Başlangıçları çok seviyorum. Genelde devamını berbat ediyorum ama yine de yeniden başlamaktan hiç çekinmiyorum. Hatta bazı zamanlarda sabahları uyandığımda yeniden başlayacağıma söz veriyorum ama genelde sözlerimi tutamıyorum. Yine de vazgeçmiyorum, 'başlangıç' sözcüğü bile beni cezbediyor. Bugüne de başlangıç dedim ve işe koyuldum. Kitaplığımdan Mehmet Rauf'un Eylül kitabını aldığım gibi okumaya başladım. Ne yazık ki eskisi gibi değilim, hemen okuyamıyorum. Çabucak canım sıkılıyor. Okurken çok yavaşım, bazen algılamakta güç çekiyorum. Bunu uzun zamandır kitap okumuyor oluşuma bağlıyorum. Lise 1 ve 2'de birazcık okudum ama Lise 3'e geldiğimde tamamen edebiyat dünyasından koptum. Son sınıfta ise paragraf sorularından başka hiçbir şey okumadım. Haliyle körelmiş gibiyim. Bunu aşmak adına kendime bir söz verdim (bende sözler asla bitmez...). Her gün okuyacağım. Belirlediğim bir liste var, önümüzdeki iki ay y...
Devamı

Kar, Acil, Öfkem

-
Resim
  Daha sık uğrayacağım demiştim ama sözümü tutamadım. En son yazımın üstünden günler geçmiş. Nasıl geçti, ne yaptım o arada hiçbir fikrim yok. Acil günleri birbiri ardına sıralanıyor ve ben kendimi o hızlı akışın içine çoktan kaptırmış durumdayım. Hekimliği öğreniyorum ve bu süreçten oldukça memnunum. Tek isyanım hiç vakit ayıramamak kendime, neyse ki sadece yirmi gün kaldı bitmesine :)  Kar’ı okuyorum şu sıralar. Uzun zamandır böylesi bi edebi zevk duymamıştım bir şeyi okurken. Dışarıda kar var, bazen Ka gibi ben de savrulmuş hissediyorum, Doğu’dayım, Ka gibi kalemim tükenmiş durumda :) Belki de bana bu kadar zevk veren şey romanın kalemi değildir, Ka’yı içselleştirmemdir…  Dün bir çocuk sevdim dijital günlüğüm. Parmağı çok kötü durumdaydı -kopmaya yakındı-, içimi çok yaktı. Kendimi çocuğun başını öperken ve sakinleştirirken buldum. Aslında bazı hastalar sıra sıra sinirimi bozup beni tahammülsüz hale getirse de içimdeki insan sevgisi hala tükenmedi :) Özellikle çocuklar…...
Devamı